عاشقانه

مرد جواني از سقراط پرسيد که راز موفقيت چيست ؟
سقراط به او گفت براي گرفتن جواب روز بعد نزديک رودخانه به ديدن او بيايد . روز بعد مرد جوان آمد .
سقراط از او خواست تا با هم به شنا در رودخانه بروند . آنها تا گردن در آب فرو رفته بودند که ناگهان سقراط سر مرد جوان را گرفت و درون آب فرو برد .
مرد سعي کرد خود را از دست سقراط رها کند ، اما سقراط قوي بود و سر او را زير آب نگه داشت تا چهره اش رو به کبودي گرائيد .
مرد جوان با تمام قوا تلاش مي کرد تا سرانجام توانست خود را از دست سقراط نجات دهد و اولين کاري که انجام داد اين بود که با دهان نفس عميقي کشيد .
سقراط پرسيد : « وقتي در زير آب بودي بيش از همه به دنبال چه مي گشتي ؟ »
مرد جوان پاسخ داد : « هوا »
سقراط گفت : اين بزرگترين راز موفقيت است . وقتي شما با همان شدتي که به دنبال هوا بودي ، در پي موفقيت باشي به آن مي رسي . راز ديگري وجود ندارد .

دانستنیها

كيلان

در جنوب شرقی دماوند و در فاصله 86 کیلومتری شرق تهران، در قسمتی از دامنه های شمالی رشته کوه قره آقاج که جنوبی ترین رشته کوه البرز مرکزی است، کیلان، کوچک ترین شهر جمعیتی استان تهران واقع است. 
کیلان از نظر طبیعی و توپوگرافی، منطقه ای کوهستانی است که آب و هوایی معتدل دارد.
رشته کوه قره آقاج که در سراسر غرب و جنوب کیلان گسترش دارد، در اثر چین خوردگی آلپ- هیمالیا هم زمان با سلسله جبال های البرز و زاگرس در اواخر دوره ترشیاری به وجود آمده است. 
همچنین وجود توده های آذرین در بعضی نقاط این رشته کوه مانند طاق سرا و تنگه ساران، نشانه فعالیت های آتشفشانی در اواخر دوره ترشیاری است.
کیلان دارای مناظر طبیعی و پدیده های زمین شناسی بسیار است به طوری که این منطقه هم اکنون به عنوان یک موزه طبیعی مورد استفاده محققان، استادان و دانشجویان قرار می گیرد.
نام کیلان از نام سلسله اساطیری کیان نشات گرفته و به احتمال زیاد در ابتدا کیان بوده و به مرور زمان نام آن تغییر پیدا کرده و به شکل کنونی آن در آمده است.
به عبارت دیگر، کیلان مشتق از دو کلمه کی و لان به معنی جایگاه است.
اما به طور کلی نام کیلان ریشه در تاریخ اساطیری ایران دارد. یک افسانه عامیانه می گوید هزاران سال قبل از ورود اقوام آریایی به ایران، دو طایفه به نام های کیل و فاژ در کیلان زندگی می کردند. بعدها محل سکونت طایفه کیل به نام کیلان و قلمرو طایفه فاژ به نام فاژان معروف شده است.
از سوی دیگر از آنجا که کیان و ایوانکی به ترتیب پایتخت های تابستانی و زمستانی سلسله کیان بوده اند، نام کیلان گویی از نام سلسله و یا نام کیان دژ یا قلعه کیانی (حصارک) اقتباس شده است.
در شاهنامه فردوسی چنین می خوانیم که در جنگ بزرگ کیخسرو با افراسیاب، کهیلا یا کهیلان و یا کیلان- نبیره افراسیاب- به دست منوچهر از دلاوران معروف کیخسرو کشته می شود بنابراین کیلان همان محلی است که این سردار تورانی در آن به قتل رسیده است.
البته در شاهنامه های چاپ مسکو و ژرژمومل، نام نبیره افراسیات کهیلا، در شاهنامه خطی قاهره کهیلان، اما در شاهنامه خطی موجود در انستیتو خاورشناسی روسیه، کیلان ذکر شده است.
قدمت:
قدمت یا زمان تاسیس کیلان طبق شواهد و مدارک موجود به دوران پارینه سنگی برمی گردد.
بر اساس کاوش هیات باستان شناسی مرکز میراث فرهنگی استان تهران، قدیمی ترین نشانه حضور انسان در سطح استان در کیلان (قلعه عسکر) به اثبات رسیده و آثاری از انسان های دوران سنگی متعلق به هزاره شانزدهم قبل از میلاد مسیح در این ناحیه به دست آمده است.
زاغه و دخمه هایی که در نقاط مختلف کیلان از جمله بر نهشت، پشته بند و اطراف قلعه عسکر و حصارک از عهد باستانی باقی مانده خود حکایت از حضور انسان از گذشته دور در این ناحیه دارد. به طوری که از تاریخ ماد نوشته «ام دیاکونوف» و شواهد موجود در محل برمی آید، کیلان یکی از مراکز مهم دولت ماد به شمار می رفت.
قلعه باستانی و به عبارت بهتر تپه های باستانی متعدد موجود در کیلان مانند قلعه زرآباد، قلعه نور، قلعه دزک، قلعه ساران، قلعه عسکر، قلعه حصارک یا قلعه کیانی، قلعه سپید یا جمهور، قلعه دیو، قلعه فاژان یا خراب فاژان و یا قلعه شاه، قلعه پیرزال، قلعه گیو یا بهمن در کوهان، قلعه ایرج در کردر، قلعه وادان، قلعه درویش، همچنین دره باستانی آرتاشان یا آتشان و نیز گدبلند تخت پایلد و قلعه دیلمان و نیلکان در زیارت و ... بدون شک قلعه هایی هستند که در طی دوران حکومت سلسله اساطیری کیان و در عصر مادها در قرون نهم تا هفتم قبل از میلاد بر روی تپه ها و یا خاکریزهای مصنوعی بنا شده اند.
به نظر می رسد این قلعه ها در طی دوره اول جنگ های آشور و ماد به کلی ویران شده اند.
به گزارش خبرگزاری ایسکانیوز، از هزاران سال قبل تا انقلاب صنعتی و ایجاد و توسعه شبکه راه ها و رواج وسائط نقلیه جدید، محوطه تاریخی کیلان که کیلان، ساران، کوهان، کردر، وادان، زان، لومان، زیارت، اوچونک، مغانک، ورانه و دو آب تا حوالی ایوانکی را دربر می گرفت، تحت عنوان گذرگاه کاسپیان از اهمیت ویژه ای برخوردار بود و یک راه کاروان رو، حاشیه شمالی دشت کویر را به منطقه کیلان و این ناحیه را کاسپی ها و دیگر اقوام حاشیه دریای خزر ارتباط می داد.
آثار تاریخی کیلان
1-تپه های باستانی با محوطه های تاریخی که در واقع قلعه ها و دژهایی هستند که در دوران سلسله اساطیری کیانی و در عصر مادها بر روی تپه ها بنا شده و در طی دوره اول جنگ های آشور و ماد به کلی ویران شده اند.
2-مسجد جامع کیلان که با بیش از هزار سال قدمت تاریخی، تنها مسجد باقی مانده از این سبک در سراسر ایران است. نمای داخلی این مسجد از نظر معماری و گچبری های سردر و محراب آن قابل توجه است.
در داخل این مسجد، 15 ستون قطور به نام فیل پایه وجود دارد که بر ارزش و اعتبار این بنا می افزاید.
3-حسینیه کیلان که بنای اولیه آن حدود چند ماه پس از واقعه محرم سال 61 هجری بنا شده است. این ساختمان تاکنون سه بار تجدید بنا شده است./