اى تو مرا نادره آموزگار افسر زرين به سر روزگار روشنى جان من از جان توست خنده من از لب خندان توست
معلمى سوختن است، سوختنى كه مىسوزد ولى نمىسوزاند، هدايت مىكند و گمراه نمىسازد و آتش درونش برد است و سلام و دود او همچون عود و رايحهاش جهانگير. معلم چراغ هدايت و كشتى نجات است. معلم راهنماى خوبىها و نيكىها و هدايتگر و بيدار كننده است. معلمى، همانگونه كه معلم پير انقلابرحمه الله فرموده، شغل انبياست و متسرگردان را از وادى جهل و ضلالتبه سر منزل هدايت و سعادت و از درياى پر تلاطم فساد و انحراف به ساحل اميدبخش نجات و نيكبختى مىرساند. سرنوشت جوامع بشرى مرهون سعى و تلاش آموزگاران و معلمان است. معلم بود كه معاويه پسر يزيدبن معاويه را آنچنان تربيت كرد كه به يكباره راه و رسم غلط و ظالمانه پدرش را كنار گذاشت و در سلك عابدان و زاهدان و هدايتيافتگان درآمد. همين معلمان بودند كه مصلحان بزرگى چون امام خمينىقدس سره، شهيد مطهرىرحمه الله و شهيد بهشتىرحمه الله و بزرگانى چون آيةالله خامنهاى و حجةالاسلام رفسنجانى به جامعه تقديم كردند; بزرگانى كه هر كدام منشا خيرات و بركاتى براى مسلمانان شدند.
در قدرت و توان هيچكس نيست كه مقام و ارزش معلم را برشمارد. چنانكه هيچ كس را ياراى آن نيست كه فعل ايزد بستايد و يا نقش عظيم رسولان الهى را بر كاغذ بنشاند.
از اينرو، خداوند متعال نسبتبه شان و مقام عالم و متعلم عنايتخاصى مبذول داشته و آنان را بر ساير طبقات ممتاز ساخته است. او به شخصيت آنان ارج نهاده و براى آنان امتياز ويژهاى قايل شده است.
پروردگار عالم، دانش و معرفت را از لحاظ شرافت و ارزش در اوج همه مراتب و مقامات قرار داد و با نخستين عمتخويش - علم و بينش - بر آدم ابوالبشرعليهالسلام منت نهاد; «و علم آدم الاسماء كلها.» (بقره:31) در اولين سورهاى هم كه بر پيامبر خاتمشصلى الله عليه وآله فرو مىفرستد ارزش نعمت علم و دانش را بازگو مىنمايد و خود را اول معلم عالم وجود قلمداد مىكند: «اقرا و ربك الاكرم الذي علم بالقلم، علم الانسان ما لم يعلم.» (علق: 4 و 5) در برخى ديگر از آيات كتاب متين خود نيز به صراحت، برترى معلمان را بر ساير خلق برمىشمارد و آنان را بر تارك تمامى طبقات مردم قرار مىدهد; «قل هل يستوى الذين يعلمون و الذين لايعلمون انما يتذكر اولوالالباب.» (زمر:9)در زمينه اهميت كار معلمى همين بس كه او فرمود: «من احياها فكانما احيا الناس جميعا.» (مائده: 32); هر كس نفسى را زنده كند بواقع، تمام جهانيان را زنده گردانيده است (با توجه به اينكه زنده كردن روح و دل آدمى به علم و دانش برتر از زندگى بخشيدن به بدن مادى است.) و همين افتخار براى معلم بس كه اگر تا قيامتبدان مباهات كند برازنده اوست.
در ميان احاديث پيامبر اكرم و ائمه اطهارعليهمالسلام روايات مربوط به ارزش و اعتبار علم و عالم و متعلم به قدرى فراوان است كه احصاى تمامى آنها نزديك به محال مىنمايد. پيامبر گرامى اسلامصلى الله عليه وآله مىفرمايند: «ان معلم الخير يستغفر له دواب الارض و حيتان البحر و كل ذي روح فى الهواء و جميع اهل السماء و الارض و ان العالم و المتعلم فىالاجر سواء باتيان يوم القيمة كفرسى رهان يزدحمان.» (بحارالانوار، ج 2، ص17); تمامى جنبندگان روى زمين و ماهيان دريا و هر موجود زندهاى در فضا و همه اهل آسمان و زمين براى معلمى كه نيكى به مردم بياموزد طلب آمرزش مىكنند. دانشمند و دانشجو در پاداش با يكديگر برابرند و در روز قيامتبدين سبب، بسان دو اسب مسابقه با يكديگر به رقابت مىپردازند.
عظمت معلمى به قدرى زياد است كه پيامبر اسلامصلى الله عليه وآله خود را معلم مىداند; «انما بعثت معلما.» (احياء علومالدين، ج 1 ، ص 21) آن حضرتصلى الله عليه وآله در حساسترين لحظات جنگ، آنگاه رايت لشكر اسلام را به دست كسى مىدهند كه هم خدا و رسولش او را دوست دارند و هم او خدا و رسولش را دوست دارد به وى (حضرت علىعليهالسلام) مىفرمايند: «لان يهدى الله بك رجلا خير لك مما طلعت عليه الشمس.» (بحارالانوار، ج 32، ص447); اگر خدا تنها يك تن را به وسيله تو هدايت كند از آنچه خورشيد بر آن مىتابد برايتباارزشتر است.
پيشواى سوم مكتب ما نيز وقتى معلمى سوره حمد به فرزند دلبندش مىآموزد به پاس احترام و قدردانى از معلم، هزار دينار و هزار حله به او مىبخشد، دهان او را نيز پر از در مىگرداند. وقتى برخى از كوتهنظران بر او خرده مىگيرند كه چرا چنين كردى، مىفرمايد: «و اين يقع هذا من عطائه.»; اين پاداش (بىمقدار) كجا و ارزش واقعى تلاش و آموزش او كجا؟ (بحارالانوار، ج 44، ص19)
بىسبب نيست كه معلم پير انقلاب، امام راحلقدس سره، در شان معلم مىفرمايد: «مقام معلم مقام والايى است، مقامى است كه بالاتر از مقام معلم نيست.» (پيام 20/2/58) رهبر محبوب نيز در اين باره مىفرمايند: «واژه معلم... جزو واژههاى مقدس است. در جامعه ما، كه اساس در تعليم و تزكيه و تربيت قشرهاى گوناگ
اى تو مرا نادره آموزگار افسر زرين به سر روزگار روشنى جان من از جان توست خنده من از لب خندان توست
معلمى سوختن است، سوختنى كه مىسوزد ولى نمىسوزاند، هدايت مىكند و گمراه نمىسازد و آتش درونش برد است و سلام و دود او همچون عود و رايحهاش جهانگير. معلم چراغ هدايت و كشتى نجات است. معلم راهنماى خوبىها و نيكىها و هدايتگر و بيدار كننده است. معلمى، همانگونه كه معلم پير انقلابرحمه الله فرموده، شغل انبياست و متسرگردان را از وادى جهل و ضلالتبه سر منزل هدايت و سعادت و از درياى پر تلاطم فساد و انحراف به ساحل اميدبخش نجات و نيكبختى مىرساند. سرنوشت جوامع بشرى مرهون سعى و تلاش آموزگاران و معلمان است. معلم بود كه معاويه پسر يزيدبن معاويه را آنچنان تربيت كرد كه به يكباره راه و رسم غلط و ظالمانه پدرش را كنار گذاشت و در سلك عابدان و زاهدان و هدايتيافتگان درآمد. همين معلمان بودند كه مصلحان بزرگى چون امام خمينىقدس سره، شهيد مطهرىرحمه الله و شهيد بهشتىرحمه الله و بزرگانى چون آيةالله خامنهاى و حجةالاسلام رفسنجانى به جامعه تقديم كردند; بزرگانى كه هر كدام منشا خيرات و بركاتى براى مسلمانان شدند.
در قدرت و توان هيچكس نيست كه مقام و ارزش معلم را برشمارد. چنانكه هيچ كس را ياراى آن نيست كه فعل ايزد بستايد و يا نقش عظيم رسولان الهى را بر كاغذ بنشاند.
از اينرو، خداوند متعال نسبتبه شان و مقام عالم و متعلم عنايتخاصى مبذول داشته و آنان را بر ساير طبقات ممتاز ساخته است. او به شخصيت آنان ارج نهاده و براى آنان امتياز ويژهاى قايل شده است.
پروردگار عالم، دانش و معرفت را از لحاظ شرافت و ارزش در اوج همه مراتب و مقامات قرار داد و با نخستين عمتخويش - علم و بينش - بر آدم ابوالبشرعليهالسلام منت نهاد; «و علم آدم الاسماء كلها.» (بقره:31) در اولين سورهاى هم كه بر پيامبر خاتمشصلى الله عليه وآله فرو مىفرستد ارزش نعمت علم و دانش را بازگو مىنمايد و خود را اول معلم عالم وجود قلمداد مىكند: «اقرا و ربك الاكرم الذي علم بالقلم، علم الانسان ما لم يعلم.» (علق: 4 و 5) در برخى ديگر از آيات كتاب متين خود نيز به صراحت، برترى معلمان را بر ساير خلق برمىشمارد و آنان را بر تارك تمامى طبقات مردم قرار مىدهد; «قل هل يستوى الذين يعلمون و الذين لايعلمون انما يتذكر اولوالالباب.» (زمر:9)در زمينه اهميت كار معلمى همين بس كه او فرمود: «من احياها فكانما احيا الناس جميعا.» (مائده: 32); هر كس نفسى را زنده كند بواقع، تمام جهانيان را زنده گردانيده است (با توجه به اينكه زنده كردن روح و دل آدمى به علم و دانش برتر از زندگى بخشيدن به بدن مادى است.) و همين افتخار براى معلم بس كه اگر تا قيامتبدان مباهات كند برازنده اوست.
در ميان احاديث پيامبر اكرم و ائمه اطهارعليهمالسلام روايات مربوط به ارزش و اعتبار علم و عالم و متعلم به قدرى فراوان است كه احصاى تمامى آنها نزديك به محال مىنمايد. پيامبر گرامى اسلامصلى الله عليه وآله مىفرمايند: «ان معلم الخير يستغفر له دواب الارض و حيتان البحر و كل ذي روح فى الهواء و جميع اهل السماء و الارض و ان العالم و المتعلم فىالاجر سواء باتيان يوم القيمة كفرسى رهان يزدحمان.» (بحارالانوار، ج 2، ص17); تمامى جنبندگان روى زمين و ماهيان دريا و هر موجود زندهاى در فضا و همه اهل آسمان و زمين براى معلمى كه نيكى به مردم بياموزد طلب آمرزش مىكنند. دانشمند و دانشجو در پاداش با يكديگر برابرند و در روز قيامتبدين سبب، بسان دو اسب مسابقه با يكديگر به رقابت مىپردازند.
عظمت معلمى به قدرى زياد است كه پيامبر اسلامصلى الله عليه وآله خود را معلم مىداند; «انما بعثت معلما.» (احياء علومالدين، ج 1 ، ص 21) آن حضرتصلى الله عليه وآله در حساسترين لحظات جنگ، آنگاه رايت لشكر اسلام را به دست كسى مىدهند كه هم خدا و رسولش او را دوست دارند و هم او خدا و رسولش را دوست دارد به وى (حضرت علىعليهالسلام) مىفرمايند: «لان يهدى الله بك رجلا خير لك مما طلعت عليه الشمس.» (بحارالانوار، ج 32، ص447); اگر خدا تنها يك تن را به وسيله تو هدايت كند از آنچه خورشيد بر آن مىتابد برايتباارزشتر است.
پيشواى سوم مكتب ما نيز وقتى معلمى سوره حمد به فرزند دلبندش مىآموزد به پاس احترام و قدردانى از معلم، هزار دينار و هزار حله به او مىبخشد، دهان او را نيز پر از در مىگرداند. وقتى برخى از كوتهنظران بر او خرده مىگيرند كه چرا چنين كردى، مىفرمايد: «و اين يقع هذا من عطائه.»; اين پاداش (بىمقدار) كجا و ارزش واقعى تلاش و آموزش او كجا؟ (بحارالانوار، ج 44، ص19)
بىسبب نيست كه معلم پير انقلاب، امام راحلقدس سره، در شان معلم مىفرمايد: «مقام معلم مقام والايى است، مقامى است كه بالاتر از مقام معلم نيست.» (پيام 20/2/58) رهبر محبوب نيز در اين باره مىفرمايند: «واژه معلم... جزو واژههاى مقدس است. در جامعه ما، كه اساس در تعليم و تزكيه و تربيت قشرهاى گوناگون است، معلم مقام ويژهاى دارد.» (ديدگاهها، سيدعلى خامنهاى، ص 2)
هميشه روزگار از بدو خلقت و حتى پيش از آن، تا خدا بوده و هست معلم بوده و هست و هر روز، روز معلم است، اما در انقلاب عزيز ما، اين روز، مصادف با سالروز شهادت پاره تن امام راحلقدس سره، شهيد مرتضىمطهرىرحمه الله است; همو كه خلعت ديباى معلمى بر قامت رسايش برازندهبود و علاوه بر برخوردارى از «مداد العلماء» با نثار خون خويش مصداق «دماء الشهداء» نيز گرديد و از دو ويژگى علم و شهادت بهرهمند شد. ياد او و تمامى معلمان راستين بشريت گرامى باد.
ون است، معلم مقام ويژهاى دارد.» (ديدگاهها، سيدعلى خامنهاى، ص 2)
هميشه روزگار از بدو خلقت و حتى پيش از آن، تا خدا بوده و هست معلم بوده و هست و هر روز، روز معلم است، اما در انقلاب عزيز ما، اين روز، مصادف با سالروز شهادت پاره تن امام راحلقدس سره، شهيد مرتضىمطهرىرحمه الله است; همو كه خلعت ديباى معلمى بر قامت رسايش برازندهبود و علاوه بر برخوردارى از «مداد العلماء» با نثار خون خويش مصداق «دماء الشهداء» نيز گرديد و از دو ويژگى علم و شهادت بهرهمند شد. ياد او و تمامى معلمان راستين بشريت گرامى باد.
+ نوشته شده توسط علیرضا حسین کاظمی در پنجشنبه سوم اردیبهشت 1388 و ساعت
16:59 |
